
KANCELARIA
LITURGIA
SAKRAMENTY
DOTACJA NA BUDOWĘ
- 1
Nabożeństwo wypominkowe – 20 maja 2025 r.
Nabożeństwo – 20 maja 2025 r.
ZMARLI W 2004 ROKU
1 JERZY CHMIELEWSKI
2 GENOWEFA KSIĄŻEK
3 FRANCISZEK GÓRAL
4 JÓZEF CHODOROWSKI
5 DANUTA BUŁA
6 STANISŁAWA KAŁUŻNIAK
7 ADAM STRZELBNICKI
8 TOMASZ WRÓBEL
9 ŁUKASZ JACH
10 ZOFIA JANKOWSKA
11 ANNA SUCH
12 KAZIMIERZ ZAWADZKI
13 JANUSZ GOLA
ZMARLI W 2005 ROKU
1 STANISŁAW RULEWSKI
2 KAZIMIERZ WRÓBEL
3 STEFAN MOCZKODAN
4 LEOKADIA PRZYBYLSKA
5 WŁADYSŁAW OLEJNIK
6 KRYSTYNA TUGI
7 LUCYNA CENDLEWSKA
8 HELENA BEŁSKA
9 MIECZYSŁAW SZPOTAN
10 HANNA KORDACZUK
11 JANINA JAKIEŁŁO
12 JANUSZ DŻUGAJ
13 JAN BEKIESZCZUK
14 ANNA ACHAB
15 JERZY JASIŃSKI
16 WALDEMAR ZIĘBA
17 FRANCISZKA CHUDOWOLSKA
18 LESŁAW BAJKOWSKI
19 ZDZISŁAW CECOTA
ZMARLI W 2006 ROKU
1 JANINA MACZKOWSKA
3 MAREK ROGOWSKI
4 ZDZISŁAW TUSZYŃSKI
5 HENRYK GOŁĘBIEWSKI
6 DANUTA OLŻAŃSKA
7 ADAM MAJKIEWICZ
8 JÓZEF KWAŚNIK
9 EWA SIENKIEWICZ
10 ALEKSANDER KUDERSKI
11 ANTONI DAJEWSKI
12 MAREK POPIEL
13 ANIELA ZIELIŃSKA
14 EWA STĘŻOWSKA
15 FRANCISZEK KULIKOWSKI
16 LUBOMIRA IWANIUK
17 ROKSANA WALKOWSKA
18 MARIA ZAORSKA
19 STANISŁAW MIKA
20 SALOMEA PARTYKA
21 JÓZEF WACOWSKI
22 ZBIGNIEW MAKSYMÓW
Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym
Gdyby za zezwoleniem Bożym stanęła przed nami jedna z dusz w czyśćcu zatrzymanych otoczona ogniem, gdyby przedstawiła nam swe cierpienia, nasze serca poruszyłyby się do współczucia.
— ŚW. JAN MARIA VIANNEY

Czym jest Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym?
1. APDC jest zorganizowaną formą apostolstwa Zgromadzenia Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych, które zostało założone przez bł. Honorata Koźmińskiego i Matkę Wandę Olędzką w 1889 roku w Zakroczymiu.
APDC powstało jako odpowiedź na liczne prośby kierowane do Zgromadzenia Sióstr ze strony osób świeckich, zainteresowanych współpracą w zakresie naszego charyzmatu. Zgromadzenie rozeznało tę sytuację jako nowy znak czasu i nowe wezwanie apostolskie. Decyzja o podjęciu tej formy apostolskiej działalności Zgromadzenia zapadła w roku 1983. Dwa lata później (1985) przyjęto dla niej nazwę: Apostolskie Dzieło Pomocy dla Czyśćca.
Nabożeństwo wypominkowe – 18 luty 2025 r.
Nabożeństwo – 18 luty 2025 r.
ZMARLI W 1995 ROKU
1 ZOFIA KACZOR
2 ANDRZEJ BRZĘCZEK
3 RAFAŁ RACZAK
4 JÓZEFA SKWARK
5 STEFAN JANISZEWSKI
6 ZOFIA MARTYKA
7 ANDRZEJ SUCHORA
8 FRANCISZEK KOMOREK
ZMARLI W 1996 ROKU
1 RAFAŁ KRASNY
2 ANDRZEJ TRZECIAKIEWICZ
3 JÓZEF DWORNICKI
4 HELENA NOWAK
5 BRONISŁAW PARTYKA
6 FRANCISZKA GRUSZCZYŃSKA
7 REGINA BIERNAT
8 TEODOZJA URBAN
9 MARCIN FREY
10 ADAM GAIK
11 RYSZARD SZCZĘŚNIAK
12 BOGDAN ZAPRUTKO
13 ANDRZEJ FAJFER
14 WŁODZIMIERZ BARSKI
15 STEFANIA ZIOŁAŃSKA
16 MICHAŁ BARAN
17 JAN PERKOWSKI
18 MARIA WOJTULEWICZ
ZMARLI W 1997 ROKU
1 MAREK KOWALCZYK
2 GRAŻYNA CIERLIK
3 GENOWEFA ŚWIDERSKA
4 LAURA MATŁOSZ
5 BOGDAN WOŹNIAK
6 HENRYKA KAROLAK
7 KAZIMIERZ LINERT
8 WŁADYSŁAW FALKIEWICZ
9 JAN NOWAK
10 ELŻBIETA WIECZORKIEWICZ
11 RYSZARD SZUMAŃSKI
Nabożeństwo wypominkwe – 15 kwietnia 2025 r.
Nabożeństwo – 15 kwietnia 2025 r.
ZMARLI W 2001 ROKU
1 JÓZEF MARGIEWICZ
2 HELENA LIPSON
3 CZESŁAW KRAWCZAK
4 KAMILLA DOBRAKOWSKA
5 KRYSTYNA WOJTUŚCISZYN
6 MARCIN RAPACZ
7 ADAM RÓŻYCKI
8 ZOFIA WÓJCIK
9 LEON SZRASNERT
10 EUGENIUSZ BĄK
11 EDWARD MOTYL
12 MIECZYSŁAW MIGOWSKI
13 IRENA GRONKOWSKA
14 WIESŁAW KOŁODZIEJ
15 BRONISŁAW BUDZYŃSKI
ZMARLI W 2002 ROKU
1 RYSZARD JAGIELSKI
2 KRYSTYNA ZIMNA
3 BOLESŁAW MICHALCZEWSKI
4 ANTONI NITEK
5 TADEUSZ BARCIKOWSKI
6 ANASTAZJA DAŃKO
7 ZDZISŁAW GÓRNIAK
8 ROMAN SOWIŃSKI
9 TADEUSZ JĘDROWICZ
10 MARIA LITWINOWICZ
11 WINCENTYNA KALIŃSKA
12 MAGDALENA ZAJĄC
13 CZESŁAW SUSZYCKI
14 ANNA TROCHIMOWICZ
15 JAN ZIELIŃSKI
16 AGNIESZKA ZIELIŃSKA
17 HALINA PRZYBYŁA- ANDRZEJEWSKA
18 BRYGIDA DUNAJ
19 JAN JAKIEŁŁO
ZMARLI W 2003 ROKU
1 TADEUSZ BZDYL
2 ANTONI MATYJEWICZ
3 MAJA KUŹMA
4 KRYSTYNA KUDERSKA
5 RENATA RAK
6 ZBIGNIEW HARĘZGA
7 ZYGMUNT PIOTROWSKI
8 ALEKSANDER MIKUŁKO
9 LONGIN LENARTOWICZ
10 AGATA SKRZYPEK
11 EMIL CICHOŃ
12 ROBERT FLONT
13 STANISŁAW ORLIKOWSKI
14 WIOLETTA KARASZEWSKA
15 WALDEMAR SKÓRA
16 ZYGMUNT BUCZEK
17 ARTUR ŻUBER
18 HELENA KOCIŃSKA
19 KAZIMIERZ DRUŻDŻ
Orędzie Ojca Świętego
XXXIII światowy Dzień Chorego. Orędzie Ojca Świętego
11 luty - „Nadzieja zawieść nie może” (Rz 5, 5) i umacnia nas w ucisku
Drodzy Bracia i Siostry!
Obchodzimy XXXIII Światowy Dzień Chorego w Roku Jubileuszowym 2025, w którym Kościół zaprasza nas, abyśmy stali się „pielgrzymami nadziei”. Towarzyszy nam w tym Słowo Boże, które za pośrednictwem Św. Pawła przekazuje nam przesłanie wielkiej zachęty: „Nadzieja zawieść nie może” (Rz 5, 5), co więcej umacnia nas w ucisku.
Są to słowa pocieszające, ale mogą jednak rodzić pewne pytania, zwłaszcza w tym, kto cierpi. Na przykład: jak pozostać mocnym, gdy jesteśmy dotknięci poważnymi chorobami, powodującymi kalectwo, wymagającymi być może leczenia, którego koszty przekraczają nasze możliwości? Jak to uczynić, gdy oprócz naszego cierpienia widzimy cierpienie tego, kto nas kocha, i który choć jest blisko nas, czuje się bezsilny, aby nam pomóc? We wszystkich tych okolicznościach odczuwamy potrzebę wsparcia większego od nas: potrzebujemy pomocy Boga, Jego łaski, Jego Opatrzności, tej siły, która jest darem Jego Ducha (por. Katechizm Kościoła Katolickiego, n. 1808).
Zatrzymajmy się więc na chwilę, aby zastanowić się nad obecnością Boga blisko tych, którzy cierpią, szczególnie w trzech aspektach, które ją charakteryzują: spotkanie, dar i dzielenie się.
1. Spotkanie. Kiedy Jezus wysyła siedemdziesięciu dwóch uczniów na misję (por. Łk 10, 1-9), zachęca ich, aby mówili chorym: „Przybliżyło się do was królestwo Boże” (w. 9). To znaczy, prosi ich, aby pomogli im znajdować nawet w słabości, jakkolwiek bolesnej i trudnej do zrozumienia, szansę do spotkania z Panem. Rzeczywiście, w czasie choroby, jeśli z jednej strony odczuwamy całą naszą kruchość stworzenia – fizyczną, psychiczną i duchową – to z drugiej strony doświadczamy bliskości i współczucia Boga, który w Jezusie podzielił nasze cierpienia. On nas nie opuszcza i często zaskakuje nas darem wytrwałości, o której nigdy byśmy nie pomyśleli, a której sami nigdy byśmy nie zdobyli.
Choroba staje się więc okazją do spotkania, które nas przemienia, do odkrycia niewzruszonej skały, do której możemy się zakotwiczyć, aby stawić czoła burzom życia. Jest to doświadczenie, które nawet w wyrzeczeniu czyni nas silniejszymi, ponieważ jesteśmy bardziej świadomi, że nie jesteśmy sami. Z tego powodu mówi się, że cierpienie zawsze niesie ze sobą tajemnicę zbawienia, ponieważ pozwala doświadczyć bliskiego i realnego pocieszenia pochodzącego od Boga, aż do „poznania pełni Ewangelii ze wszystkimi jej obietnicami i życiem” (Św. Jan Paweł II, Przemówienie do młodzieży, Nowy Orlean, 12 września 1987 r.).
2. I to prowadzi nas do drugiego punktu refleksji: do daru. Istotnie, nigdy, tak bardzo jak w cierpieniu, nie uświadamiamy sobie, że wszelka nadzieja pochodzi od Pana, a zatem jest przede wszystkim darem, który należy przyjąć i pielęgnować, pozostając „wiernymi wierności Boga”, według pięknego wyrażenia Madeleine Delbrêl (por. La speranza è una luce nella notte, Città del Vaticano 2024, Prefazione).
Ponadto, tylko w zmartwychwstaniu Chrystusa wszelki nasz los znajduje swoje miejsce w nieskończonym horyzoncie wieczności. Jedynie z Jego Paschy pochodzi pewność, że „ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co [jest] wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga” (Rz 8, 38-39). A z tej „wielkiej nadziei” wypływa każdy inny promyk światła, dzięki któremu można przezwyciężyć życiowe próby i przeszkody (por. Benedykt XVI, Enc. Spe salvi, 27.31). Nie tylko to, ale Zmartwychwstały idzie także z nami, stając się naszym towarzyszem podróży, jak dla uczniów z Emaus (por. Łk 24,13-53). Podobnie jak oni, my również możemy podzielić się z Nim naszym zagubieniem, naszymi niepokojami i naszymi rozczarowaniami, możemy słuchać Jego Słowa, które nas oświeca i rozpala nasze serce, i rozpoznać Go obecnego w łamaniu Chleba, dostrzegając w Jego przebywaniu z nami – pomimo granic teraźniejszości – owo „ponad”, które stając się bliskie, przywraca nam odwagę i ufność.
3. I tak dochodzimy do trzeciego aspektu – do dzielenia się. Miejsca, w których cierpimy, są często miejscami dzielenia się, gdzie wzajemnie się ubogacamy. Ileż razy, przy łóżku chorego uczymy się nadziei! Ileż razy, stojąc blisko tych, którzy cierpią, uczymy się wierzyć! Ileż razy, pochylając się nad potrzebującymi, odkrywamy miłość! A więc, uświadamiamy sobie, że jesteśmy „aniołami” nadziei, posłańcami Boga, jedni dla drugich, wszyscy razem: chorzy, lekarze, pielęgniarki, członkowie rodzin, przyjaciele, kapłani, zakonnicy i zakonnice; tam gdzie jesteśmy: w rodzinach, przychodniach, domach opieki, w szpitalach i w klinikach.
I ważne jest, abyśmy potrafili uchwycić piękno i znaczenie tych spotkań łaski i nauczyli się zapisywać je w duszy, aby o nich nie zapomnieć: aby zachować w sercu życzliwy uśmiech pracownika służby zdrowia, wdzięczne i ufne spojrzenie pacjenta, wyrozumiałą i troskliwą twarz lekarza lub wolontariusza, pełną oczekiwania i zatroskania twarz małżonka, dziecka, wnuka lub drogiego przyjaciela. To wszystko są światła, które warto docenić, które nawet w ciemnościach próby nie tylko dają siłę, ale uczą prawdziwego smaku życia, w miłości i w bliskości (por. Łk 10, 25-37).
Drodzy chorzy, drodzy bracia i siostry, którzy służycie pomocą cierpiącym, w tym Roku Jubileuszowym odgrywacie bardziej niż kiedykolwiek szczególną rolę. Wasze podążanie razem jest bowiem znakiem dla wszystkich, „hymnem na cześć ludzkiej godności, pieśnią nadziei” (Bulla Spes non confundit, 11), której głos wykracza daleko poza sale i łóżka miejsc opieki, w których się znajdujecie, pobudzając i zachęcając do miłości „zgodny chór całego społeczeństwa” (tamże), w harmonii niekiedy trudnej do osiągnięcia, ale właśnie dlatego najbardziej słodkiej i mocnej, zdolnej wnieść światło i serdeczność tam, gdzie ich najbardziej potrzeba.
Cały Kościół dziękuje wam za to! Ja również to czynię i modlę się za was, powierzając was Maryi, Uzdrowieniu Chorych, poprzez słowa, z którymi wielu braci i sióstr zwracało się do Niej w potrzebie:
Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko,
naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych,
ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać,
Panno chwalebna i błogosławiona.
Błogosławię was wraz z waszymi rodzinami i bliskimi i proszę, abyście nie zapomnieli modlić się za mnie.
Rzym, u Świętego Jana na Lateranie, dnia 14 stycznia 2025 r.
FRANCISZEK
Pomoc powodzianom z legnicką Caritas
Apel Biskupa Legnickiego
"Paczka dla powodzian" z legnicką Caritas
Niedziela 22.09 dniem zbiórki dla poszkodowanych przez powódź
Komunikat Biskupa Legnickiego ws. pomocy dla Ukrainy

Komunikat Biskupa Legnickiego ws. pomocy dla Ukrainy
Umiłowani Diecezjanie!
W poczuciu ludzkiej solidarności i w duchu chrześcijańskiej miłości spieszymy z pomocą wszystkich mieszkańcom Ukrainy, która 24 lutego br. została zaatakowana zbrojnie przez Rosję. Czynimy to za pośrednictwem naszej diecezjalnej Caritas.
Proszę więc Was, drodzy Bracia i Siostry, by w czasie zbiórki do puszek w parafiach naszej Diecezji w najbliższą niedzielę 27 lutego oraz w Środę Popielcową 2 marca wesprzeć finansowo tych, którzy cierpią w trakcie tej wojny, a także ogarniać ich modlitwą, by mogli podźwignąć się z nieszczęścia, które ich spotkało i by nastał upragniony pokój na Ukrainie i na całym świecie.
Zwracam się z prośbą do wszystkich duszpasterzy, by szczególną troską ogarnąć Ukraińców zamieszkujących parafie diecezji legnickiej, by wspólnota naszego lokalnego Kościoła była dla nich ostoją w tych trudnych chwilach. Bądźmy otwarci w najbliższym czasie na przyjęcie uchodźców wojennych w naszych parafiach.
Zgodnie z prośbą Ojca Świętego Franciszka niech Środa Popielcowa będzie przeżywana w naszej diecezji jako dzień postu i modlitwy w intencji pokoju oraz solidarności z Ukrainą. Podtrzymuję moją prośbę z dnia 27 stycznia br., aby podczas każdej Eucharystii dodać w modlitwie wiernych wezwanie o pokój oraz po zakończeniu każdej Mszy świętej odśpiewać suplikacje „Święty Boże, Święty Mocny” w postawie klęczącej.
Już dziś za każdą modlitwę, wsparcie i gest dobrej woli dziękuję.
Królowo Pokoju, módl się za nami.
Z serca udzielam pasterskiego błogosławieństwa
Wasz Biskup

† Andrzej Siemieniewski
____________________________________
ZARZĄDZENIE
Komunikat Biskupa Legnickiego należy odczytać we wszystkich kościołach i kaplicach Diecezji Legnickiej podczas Mszy świętych w niedzielę 27 lutego br. W nawiązaniu do prośby zawartej w komunikacie Biskupa Legnickiego proszę, aby przy kościołach dokonać zbiórki do puszek, a uzyskane środki przekazać do 4 marca 2022 roku do diecezjalnej Caritas w Legnicy.
ks. prałat Robert Kristman
Wikariusz Generalny
Numer konta CARITAS do wpłat ofiar dla Ukrainy:
04 1600 1156 1847 4540 1000 0001 (BNP Paribas)
w tytule: „UKRAINA
Jak możemy wspierać Ukrainę?

Jak możemy wspierać Ukrainę?
25 lutego br. odbyło się nadzwyczajne spotkanie dyrektorów Diecezjalnych Caritas z całej Polski. Pomoc potrzebna jest od zaraz. Caritas w całej Polsce podejmuje różne działania pomocowe.
Chcemy włączyć się w tę pomoc dla Ukrainy.
W odpowiedzi na apel Caritas Polska oraz Komunikat Biskupa Legnickiego ws. pomocy dla Ukrainy w najbliższą niedzielę włączamy się w zbiórka ofiar mającą wesprzeć uchodźców przybywających z Ukrainy do Polski. Również w Środę Popielcową w każdej parafii będziemy kwestować na ten cel dołączając do ofiary materialnej post i modlitwę w intencji pokoju na świecie i wszystkich Ukraińców.
Włączamy się również w organizowanie punktów pobytu dla uchodźców wojennych na terenie naszej diecezji.
Prosimy o informacje na adres e-mailowy Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. lub telefon: +48 76 72 44 300 (poniedziałek-piątek od godz. 700 do 1500) z informacjami o miejscach, osobach czy instytucjach, które byłyby w stanie przyjąć do siebie uchodźców. Wiemy, że w większości będą to kobiety i dzieci.
Na dzisiaj zgłosiliśmy do Caritas Polska gotowość przyjęcia 25 osób.
Przyjmujemy również dary rzeczowe. Prosimy jednak najpierw o kontakt z nami pod wskazanym e-mailem lub numerem telefonu.
Ofiary pieniężne możemy wysyłać na konto Caritas Diecezji Legnickiej BNP Paribas S.A. 04 1600 1156 1847 4540 1000 0001 z dopiskiem Ukraina.
Zapraszamy do wysłuchania wypowiedzi ks. Marcina Urygi, zastępcy dyrektora Caritas Diecezji Legnickiej, która jest umieszczona na stronie Radia PLUS Legnica.













